Mat på stølen

Brødmaten var oftast mjølkekaku, også kalla`uvande kvikaku`som ein steikte på takke. Ost eller prim som pålegg - og litt smør. Der det var bær, kokte dei og let stå på stølen over vinteren. Blåbær, tytebær og molte. Tok gjerne fram eit glas til helga. Brød hadde dei meir sjeldan. Då vedkomfyren kom, vart det eit stort framsteg. No kunne dei baka litt brød, dersom dei hadde nok mjøl. Asningskaku, steikt på takke var og mykje brukt.Det var og primkaku; ein deig klappa til tunne kaker og kokt i myse. Flatbrød tok dei med heimanfrå saman med spikjimat. Poteter var tungt å frakte, så det vart lite brukt.

Mange stølar hadde fisk, og då vart auren ofte brukt.Dei kunne og laga `fiskesmåmat`for variasjon. Rummegraut eller kvikaku med rumme vart gjerne servert når det kom framandfolk. Rummebrød hadde dei attåt til kaffien. Håggraut, kokt av byggmjøl og mjølk kunne jamvel vera nonsmat på stølen. Ost, smør og prim vart frakta heim og brukt om vinteren. Smøret var den viktigaste salsvara som gav kjærkomne inntekter.

Dei som sat på stølen greide seg med den maten dei kunne laga av mjølka. I tillegg hadde dei flatbrød og spikjimat.

Fritt frå boka: Meir Hallingkost av Lise Laa.